Müharibə nəticəsində işğal edilmiş Azərbaycan torpaqlarında təxminən 30 illik işğal dövründə də ermənilərin fəal şəkildə məskunlaşması davam etmişdir. 1991-ci ildə Ermənistan Respublikası müstəqilliyini elan etdikdən sonra ölkə əhalisinin sayının sürətlə azaldığı halda, Ermənistan tərəfindən işğal olunmuş Azərbaycan torpaqlarında əhalinin sayı süni şəkildə artırdı. Rəsmi İrəvanın işğal illərində həyata keçirdiyi qanunsuz məskunlaşma siyasəti beynəlxalq hüququn kobud şəkildə pozulması idi. Ermənilər Azərbaycan torpaqlarında qeyri-qanuni şəkildə yaşayış məntəqələri salır, təbii sərvətləri mənimsəyir, bölgənin demoqrafik tərkibini dəyişməyə çalışırdılar.
İşğal olunmuş ərazilərdə yerli əhalinin yerinə üçüncü ölkələrdən ermənilər gətirilirdi. Köçürülənlərin əksəriyyəti Laçında, Kəlbəcərdə, Zəngilanda, Cəbrayılda və Qubadlıda məskunlaşdırılmışdı. Suriyadan, eləcə də Livandan etnik ermənilər kütləvi şəkildə Azərbaycanın işğal olunmuş ərazilərində məskunlaşdırılmışdır. Rəsmi İrəvan işğal altındakı Qubadlı rayonunda, xüsusilə Xanlıq kəndində, xaricdən gətirilən erməniləri qanunsuz yollarla yerləşdirmişdir. Xaricdən gələn ermənilər üçün isə erməni lobbisinin vəsaiti hesabına Qubadlının Xanlıq kəndində qanunsuz olaraq qəsəbə salınmışdı. Bütün bunlar açıq şəkildə Cenevrə Konvensiyalarının tələblərinə zidd idi və məqsəd Azərbaycanın tarixi irsini silmək idi.