Hər dəfə “Koroğlu” körpüsünün üstündən keçəndə qurğunun ən qəlbi yerində dayanaraq keşik çəkən PPX (post-patrul xidməti) avtomobilini görür və mat qalıram ki, nə əcəb bunu hələ yığışdırmayıblar.

Ölkəmizə bələd olmayan turistlər, eləcə də işin içində olmayan yerli adamlar düşünə bilərlər ki, bura mühüm strateji obyekt olduğuna görə qorunur, o polis maşını da ona görə orada keşik çəkir.

Elə deyil. Ona qalsa, şəhər körpülərlə, yol ötürücüləri ilə, keçidlərlə doludur və heç birində də PPX avtomobili yoxdur. Bu özəllik bir dənə “Koroğlu”dadır.

Bunun səbəbi var. 12 il əvvəl, “Koroğlu” körpüsü təntənəli şəkildə istifadəyə veriləndən 1-2 il sonra hansısa ağıllı mərdiməzar presedent yaratdı, gedib körpünün hündür yerinə dırmaşdı ki, özümü buradan atacağam.

“Vuran oğul dayısına gənəşməz” məsəli heç kəsin yadına düşmədi, adamı birtəhər dilə tutub körpüdən endirdilər və problemi nəydisə, həll etdilər, hər şey yaxşılıqla qurtardı.

Bundan sonra dəb düşdü: kimin müşkülü vardı, gedib çıxırdı körpünün həmin yerinə və tələb edirdi ki, jurnalistlər, deputatlar, əlaqədar məmurlar gəlsin, yoxsa özümü buraxıram aşağı.

Jurnalistlərə nə vardı ki.... Dərhal kameralarını, smartfonlarını götürüb qaçırdılar hadisə yerinə, gendən durub şəkil, video, intizar, siqaret, əziyyət çəkirdilər. Məmurlar hadisə yerinə üzükmürdülər, amma deputatlardan gələn olurdu. Rəhmətli Qənirə bacı harada olsa özünü yetirirdi, intihar anonsu edən adamı “qardaş” deyə-deyə dilə tutub körpüdən endirirdi və probleminin həllinə yardımçı olurdu. (Allah ona qəni-qəni rəhmət eləsin).

Bu üzdən idi ki, körpünün adı dəyişmək üzrəydi, ya “İntihar körpüsü” deyirdilər, ya da “Qənirə körpüsü”. Körpünün başına çıxaraq özünü atacağı ilə hədələyən və Qənirə Paşayevanın gəlməsini tələb edən şəxslər heç də mərhum deputatın seçildiyi seçki dairəsinin sakini deyildilər, bəzən Hüseynbala Mirələmovun, Mixail Zabelinin seçiciləri də gəlib ora çıxırdılar, amma öz deputatlarının gəlməsini tələb etmirdilər, “Qənirə gəlsin” deyirdilər.

Beləcə, “Koroğlu” körpüsü yavaş-yavaş “Şantaj körpüsü”nə dönmüşdü. Əslində ora çıxan adamları çox da qınamalı deyildi, çünki şikayətlərinə yalnız körpüyə dırmaşandan sonra baxırdılar. Amma haqq vermək də olmurdu. Çünki başqa insanlarda həyəcan, gərginlik, o ətrafda tıxac yaradırdılar. Bircə iş yaxşıydı ki, o körpüdən özünü atan olmurdu. Hündürlükdən atılmaqla intihar edənlərin xəbəri şəhərin başqa yerlərindən gəlirdi. Qəti fikrə gəlmiş adam bir hündür yerə çıxır, anons etmədən, kütləvi informasiya vasitələrinin səyyar çəkiliş qruplarını, ictimaiyyət nümayəndələrini, məmurları, qanunvericilik hakimiyyətinin təmsilçilərini hadisə yerinə çağırmadan özlərini atırdılar.

“Koroğlu”da isə vəziyyət başqaydı. Körpü həftəaşırı film çəkilişi meydançasına dönürdü və gündən-günə populyarlaşır, dilə-ağıza düşürdü.

Həmin günlərdə yeyib-içməkdə və zarafatlaşmaqda ad çıxarmış bir məşhur həmkarlarımız sırf lağlağı üçün sosial şəbəkədə yazmışdı ki, vallah, bir gün mən də o körpüyə çıxıb tələb edəcəyəm ki, ya problemlərim həll olsun, ya da bilirsiniz, nə olacaq.

Əlim dinc durmadı, zarafatımız olduğu üçün götürüb ona yazdım ki, səni ordan bir “çubuş”a düşürdərlər. (“Çubuş” – 250 qramlıq araq). Deyəsən, o söz onun xətrinə dəydi. Üzümə vurmadı, amma hiss etdim ki, yüngülvarı inciyib.

Xüləs, hökumət gördü ki, belə olmayacaq, “Şantaj körpüsü”nə dırmaşmaq həvəskarları gündən-günə artır, gətirib orada PPX postu yaratdı.

O post bu post, budur, 10 ildən çoxdur ki, oradadır. Hər gün sübh tezdən bir avtomobil və azı 4 polis işçisi orada gecə yarısına qədər keşik çəkir. Bunun qışda soyuğu var, yayda qızmar istisi var. Məsələn, iyulun bu günündə günəşin altında yarım saat dayanan avtomobil təndirə dönür, keşikçilər maşını işə salıb kondisioner işlətməyə məcburdurlarmı? Bəli. Bəs qışda? Qışda da maşının sobası işləməlidir. Görün, 10 ildir dövlətin pulu nəyə gedir...

Məncə, artıq o post oradan götürülməlidir, daha ora çıxan olmayacaq. Çünki Qənirə xanəm vəfat edib, axırıncı seçkilərdə isə “hadisə yerinə çağırıla biləcək” deputat seçilməyib. (Amma çətini birinin körpüyə yaxınlaşmasıdır, ondan sonra hamı onun yaxasından yapışacaq).

İki çıxış yolu var: 1. Körpünün o yerini tikanlı məftillərlə sarımaq ki, heç kəs ora çıxa bilməsin; 2. İnsanların problemini həll etməyən, əksinə, onlara problem yaradanları ciddi şəkildə cəzalandırmaq ki, şikayətçiləri son çarəyə əl atmağa vadar etməsinlər.

**

Dünya köhnə dünyadır, problemi həll etmək yolları təzədir.musavat.com